(Hospital Kapal)
(Episod 39)
Kenapa?
Kaki awak sakit lagi? Awak cakap ia makin pulih.
Bukan begitu kali ini.
Buku lali saya terseliuh semasa saya keluar dari kereta.
- Biar saya periksa. - Saya okey.
Saya cakap saya okey.
Awak benar-benar okey? Awak boleh mengendalikan pembedahan?
Bagaimana jika tidak boleh? Awak boleh buat untuk saya?
Oh Tuhan.
Jangan bimbang. Sakit sedikit sahaja.
Skalpel.
Pengairan. Sedutan.
(Sedutan: Sedut gas atau cairan)
Retraktor.
(Retraktor: Alat digunakan untuk meluaskan insisi)
Bagaimana?
Pembedahannya berjalan lancar.
Pesakit stabil sekarang, jadi awak boleh pindahkan dia sekarang.
Ya, baiklah.
- Terima kasih. - Awak boleh masuk.
Saya bawakan awak kopi.
Apa? Kaki awak masih sakit?
Sedikit.
Minta Doktor Kim berikan akupuntur pada awak. Dia cakap ia berkesan.
Awak tidak mahu?
Boleh bawakan saya pelekat berubat?
Bagaimana jika awak lakukan imbasan x dahulu?
Lutut awak nampak agak bengkak.
Saya tidak rasa begitu.
Dapatkan imbasan X. Bagaimana jika fraktur halus?
Bagaimana jika ia makin teruk dan awak perlu disemen?
Siapa akan bedah pesakit kita?
Saya seorang sahajakah?
Awak suka membedah.
Bila sebut tentang bedah, awak terus berubah...
Jururawat Yoo.
- Awak perlukan bantuan? - Tidak.
Saya patut...
panggil Doktor Kwak untuk awak?
Kenapa awak mahu buat begitu?
Saya terfikir. Kenapa saya perlu lakukannya?
Doktor.
Fraktur halus?
Keadaan awak akan lebih teruk jika begitu.
Kaki awak akan membengkak dengan teruk.
Betul?
- Lupakan sahaja. - Tunggu.
Mari lakukan sahaja.
Lebih baik selamat daripada menyesal.
Baringlah.
Mari periksa.
Baiklah. Jangan bergerak.
(Bilik Imbasan X)
Jangan buat begini.
Jururawat Yoo nampak seperti tahu tentangnya.
Kenapa dengan dia?
Apa dia cakap?
Awak tidak boleh langgar peraturan pertama.
Apakah peraturan pertama?
"Jangan pegang pergelangan tangan saya di Hospital Kapal."
- Saya boleh pegang buku lali awak? - Apa?
- Saya akan buat. - Duduk diam.
Mari lihat.
Tulang Doktor Song retak atau tidak?
Tunggu.
Apa ini?
Ini...
Awak sudah ada keputusannya?
Hantar pada saya.
Doktor Song.
Duduklah.
Kenapa? Ia nampak teruk?
Duduk.
Ini...
keputusan saya?
Ini keputusan saya?
Mari ambil imbasan X lain.
Sudah selesai.
Ikat dengan baik dan ketat. Angin semakin kuat.
Baiklah.
- Syabas. - Selamat tinggal.
Kenapa belum salin pakaian? Awak tidak mahu pulang?
Awak boleh pulang dahulu.
Saya dan Doktor Song ada kerja mahu dibuat.
Saya rasa awak boleh buat di asrama.
Saya suruh awak balik dahulu.
Jika saya boleh ingatkan awak berdua...
awak berdua uruskan makan malam hari ini.
Ya. Apa kami mahu makan jika awak berdua di sini?
Buatlah sesuatu.
Atau tahan lapar.
Tidak makan sekali tidak akan membunuh awak.
Mari pergi, Encik Chu.
Kita belum selesai berbincang.
- Encik Chu. - Awak dengar apa saya cakap.
Kenapa awak tidak dengar?
Hyun.
- Awak tertangkap? - Apa maksud awak?
Dia tangkap awak dan Doktor Song lakukan perkara tidak baik?
Hei.
Jadi...
awak rasa apa yang begitu serius mereka bincangkan?
Ia osteosarkoma, bukan?
(Osteosarkoma: Kanser ketumbuhan tulang)
Awak perlukan biopsi untuk sahkannya.
Bangun. Awak akan ikut saya.
Mari lakukan biopsi sekarang.
Pergi salin pakaian.
- Encik Chu. - Atau pergi dengan pakaian itu.
Saya akan...
uruskannya.
Apa maksud awak?
Saya tidak mahu...
yang lain...
tahu saya sakit.
Kenapa?
Awak takut menyusahkan?
Siapa peduli? Kita bersaudara.
Saya bukan minta bantuan sebagai rakan sekerja.
Saya bukan meminta sebagai Doktor Song.
Saya cuma pesakit...
yang minta profesional perubatan...
untuk rahsiakan rekod perubatannya.
Tolonglah...
simpan rahsia saya, Encik Chu.
Baiklah.
- Bagaimana dengan biopsi? - Saya akan lakukannya.
Awak pasti?
Ada bonggol di sini?
Doktor, awak sakit?
Agak sejuk!
Hei, apa awak buat?
- Hentikannya. - Mari sini.
- Oh Tuhan.
Apa awak buat?
Saya rasa posmen campak sahaja.
Kenapa dengan awak? Kenapa selalu makan kertas?
Awak bukan anjing. Awak kambing, bukan?
- Siapa punya? - Siapa apa?
Surat siapa yang ia makan?
Hanya ia yang tahu. Nama itu dalam perutnya.
- Dia makan alamat itu? - Ya.
- Surat siapa? - Saya tidak tahu.
"Hospital Royal London"?
Pasti ia dari United Kingdom.
Ia untuk Doktor Song?
Apa dia?
- Apa semua ini? - Adakah Doktor Song...
memohon untuk hospital kecemasan di England?
- Apa? - Nampaknya begitu.
Awak tidak tahu?
- Itulah sebabnya. - Sebab apa?
Sebab Encik Chu marah.
Dia marah bila dia mahu pergi begitu sahaja bila...
kita bekerja dengan bilik bedah atas kapal.
Itu masuk akal.
Ia nampak sangat lazat.
Khinzir yang terbaik.
Awak kerja keras hingga lewat malam.
Apa awak buat di sini?
Pesakit tunjukkan petanda osteosarkoma.
Saya mahu minta biopsi.
"Pesakit X"? Nama apakah itu?
Ia calon untuk ujian klinikal.
Pesakit minta namanya dirahsiakan.
Begitu. Baiklah.
- Berapa lama masa diambil? - Mungkin sehari.
Ia boleh lebih cepat jika awak mahu cepat.
Pagi esok?
Saya akan cuba.
Saya akan belanja awak kopi.
(Kwak Hyun)
Keputusan ujian sudah keluar.
Ia osteosarkoma seperti yang awak jangka.
Ia salah satu jenis kanser yang sangat berbahaya.
Jika ia merebak ke paru-paru...
kadar pesakit untuk selamat akan turun kepada separuh.
Saya berikan awak keputusan lebih cepat daripada awak minta.
Awak tidak bersyukur? Baik belikan saya kopi.
Awak ke mana?
- Saya di Bilik Kecemasan. - Awak terima panggilan?
Kenapa tidak jawab telefon?
Lepaskan. Saya sakit.
- Doktor Song. - Saya penat.
Awak sudah bercakap dengan Doktor Song?
Apa dia cakap? Dia akan ke England?
- Hyun. - Hei.
Kenapa awak terlalu banyak bercakap?
Jangan sibuk dengan urusan mereka.
- Jangan lupa makan ubat. - Baiklah.
- Ia akan diberikan di luar. - Baiklah.
- Tolong jaga diri. - Selamat tinggal.
Semua nampak baik. Saya jumpa awak minggu depan.
Tolong jaga diri.
(Kwak Hyun)
Awak cari khazanah atau sesuatu?
Awak buat saya terkejut.
Awak cuma terkejut?
Bau awak sangat wangi.
Awak mahu...
- ke satu tempat esok? - Ke mana?
Tempat yang cantik.
Tempat yang cantik?
Bagus bunyinya.
Kita patut ambil gambar bersama juga?
Bunyinya bukan seperti awak.
Saya sudah cakap. Seseorang boleh berubah.
Baiklah.
Tidak, benarkan saya gunakan telefon bimbit saya hari ini.
1, 2, 3.
Awak rahsiakan sesuatu, bukan?
Apa dia?
Beritahu saya.
Cakap sahaja.
Jika awak tidak mahu beritahu, saya patut beritahu?
Awak mahu pergi, bukan?
Ke United Kingdom.
Awak mahu dapatkan latihan di pusat trauma di London.
Betul, bukan?
Bagaimana awak tahu?
Itu yang awak fikirkan beberapa hari lalu?
Awak nampak mengelamun.
Saya kecewa.
Kenapa tidak berbicang dengan saya?
Awak rasa saya akan halang awak?
Awak rasa saya begitu degil untuk halang awak...
daripada buat apa awak mahu?
- Tidak. - Jadi apa?
Awak rasa saya akan curang pada awak jika kita ada hubungan jarak jauh?
Bukan begitu.
Kenapa awak teragak-agak?
Awak boleh pergi sahaja tanpa rasa bimbang.
Adakah awak...
benar-benar okey tentangnya?
Boleh saya pergi?
Jika awak janji akan buat panggilan video setiap hari.
Mulai sekarang, jangan bimbang tentang perasaan saya.
Saya mahu awak bebas bercakap dengan saya tentang apa sahaja.
Saya mahu bantu dan sokong awak.
Saya tidak mahu menghalang awak.
Awak menangis lagi.
Awak tahu?
Awak bersikap seperti orang yang kuat...
tetapi sebenarnya awak manja.
Dengar.
Jika saya cakap saya tidak akan kembali...
jika saya beritahu saya tidak mahu pulang ke asrama...
dan hanya bersama awak malam ini...
adakah itu akan jadikan saya wanita yang teruk?